Sinds oktober 2015 ben ik werkzaam bij het NLR. Ik heb luchtvaart – en ruimtevaarttechniek gestudeerd in Delft en ben aangenomen als research- and development engineer en houd me vooral bezig met composiet constructies.

Het was een logische stap om een technische studie te volgen na mijn middelbare school, mijn interesse lag vooral in de techniek zelf en ik heb daar geen spijt van gehad. De luchtvaartsector is veeleisend, dus dat maakt het ingewikkelder om voor te werken en dus uitdagender.

Het project waar ik aan gewerkt heb is het ontwikkelen van een romp van een vliegtuig die stroom opwekt. Dit gebeurt doordat het vliegtuig als een vlieger ‘achtjes’ vliegt en een kabel aantrekt. Deze kabel loopt langs een dynamo waardoor de stroom wordt opgewekt. Dit vliegtuig is een van de prototypes die het NLR ontwikkelt voor een externe partij. De kabel die aan het vliegtuig trekt zorgt voor een andere belasting dan je normaal hebt bij een conventioneel vliegtuig. Omdat het NLR zo in de frontlinie van innovatie zit, komen er vaak aparte en bijzondere projecten voorbij waarbij dingen net (of volledig) anders zijn dan je gewoon bent, wat het werk bij NLR heel interessant maakt.

Een van mijn nieuwe opdrachten, is een Europees project gericht op het certificeren van gelijmde verbindingen door een manier te vinden om scheurgroei in composieten te stoppen. Dit is een hot-topic, omdat het de certificering van lijmverbindingen mogelijk moet gaan maken, wat de hoeveelheid klinknagels in een vliegtuig drastisch kan verlagen. Op dit moment richt het onderzoek zich op de fundamentele vraag hoe een scheur zich in composiet ontwikkeld, wat weer heel anders is dan de toegepaste ontwerp opdrachten.

Het NLR biedt de mogelijkheid om in je werk voorop te lopen in innovatie; zowel in zeer toegepaste opdrachten als met betrekking tot meer fundamenteel onderzoek. Hierdoor blijft het NLR je uitdagen en blijf je jezelf verbeteren. Kortom, never a dull moment bij het NLR.